با سلام و احترام؛
پرستاران بهعنوان بازوان اصلی درمان، در تمامی شرایط در کنار مردم ایستادهاند. علاوه بر بالین، در چرخه مدیریت نظام سلامت بار سنگینی به دوش میکشند. اما متأسفانه نظام پرداخت فعلی نه تنها متناسب با تخصص و زحمات ما نیست، بلکه انگیزههای شغلی را نیز شدیداً تحت تأثیر قرار داده و نیروی پرستاری را فرسوده کرده است.
ما جمعی از پرستاران و کادر درمان، با هدف احقاق حقوق صنفی و اصلاح ساختارهای تبعیضآمیز این کارزار را آغاز کردهایم. خواستههای ما روش قانونی و بر مبنای عدالت است:
۱. اصلاح عادلانه فرمولهای پرداخت: ما خواستار شفافیت و بازنگری در ضرایب دریافتی هستیم. نظام پرداخت باید تفاوت واقعی میان مسئولیت مدیریتی، سطح تخصص (کارشناسی، کارشناس ارشد و دکتری) و فشار کاری عملیاتی را به درستی منعکس کند. شرایطی که در آن مسئولیت سنگین مدیریتی و تخصص ارشد، تفاوت ملموسی در دریافتی ایجاد نمیکند، مصداق بارز تضعیف انگیزههای حرفهای است.
۲. حذف مالیات غیرمنصفانه از اضافهکار و تعرفه: اضافهکاری که با اجبار کمبود نیرو و فشار مضاعف به پرستار تحمیل میشود، نباید با مالیاتهای سنگین پلکانی بلعیده شود. این کسر مالیات، جریمهای بر تن خسته پرستار است که باید فوراً متوقف شود.
۳. رفع تبعیضهای معیشتی: اختصاص حق اولاد به پرسنل خانم (بدون تبعیض جنسیتی)، لحاظ شدن حق ایاب و ذهاب و حق لباس و سایر مزایایی که سایر کارمندان دولت دریافت میکنند در فیش حقوقی به صورت ثابت، از بدیهیترین حقوق ماست که نباید به دست فراموشی سپرده شود.
۴. بازنگری در شکافهای پرداختی تیمی: ما به دنبال ایجاد تعادل در پرداختیهای تیم درمان هستیم؛ بهگونهای که فاصله پرداختیها بر اساس منطق «تناسب مسئولیت، ریسک و سختی کار» تنظیم شود، نه بر اساس ساختارهای نابرابر تاریخی.
هدف ما تقابل نیست؛ هدف ما عدالت است.
سلامت جامعه در گرو سلامت معیشتی پرستاران است.
از تمامی همکاران در سراسر کشور دعوت میکنیم تا با پیوستن به این مطالبهگری صنفی و مدنی، صدای واحد جامعه پرستاری را به گوش تصمیمگیران وزارت بهداشت و نمایندگان مجلس برسانند.
زمان سکوت به پایان رسیده؛ برای کرامت پرستاری متحد میشویم.

بحث و گفتگو