ریاست محترم جمهوری
نهادهای نظارتی
مسئولان دانشگاه آزاد اسلامی
مردم ایران
اعتماد دانشجو را نمیتوان با یک تصمیم ناگهانی قربانی کرد.
ما، جمعی از دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاه آزاد اسلامی، امروز با صدایی بلند اعلام میکنیم که آنچه بر ما گذشته، صرفاً تغییر شیوه برگزاری امتحانات نیست؛ نمونهای آشکار از بیاعتنایی به حقوق دانشجو، بیثباتی در تصمیمگیری و نادیده گرفتن کرامت هزاران دانشجویی است که آینده و زندگی خود را بر اساس اعلام رسمی دانشگاه برنامهریزی کردهاند.
یک ترم کامل کلاسها به صورت مجازی برگزار شد. مسئولان دانشگاه بارها اعلام کردند که امتحانات نیز مجازی خواهد بود. ما به این وعده رسمی اعتماد کردیم؛ مرخصیهای کاری را تنظیم کردیم، بلیتها را لغو کردیم، برنامههای خانوادگی و شخصی خود را تغییر دادیم و بر اساس تصمیم دانشگاه زندگیمان را سامان دادیم.
اما تنها چند روز مانده به امتحانات، همه چیز با یک تصمیم ناگهانی زیر پا گذاشته شد.
مگر اعتماد دانشجو بیارزش است؟
مگر تصمیمات رسمی دانشگاه تا زمانی اعتبار دارند که به نفع مدیران باشند؟
چگونه ممکن است دانشگاهی که یک ترم کامل آموزش را مجازی برگزار کرده، در حساسترین روزهای ترم، بدون پذیرش مسئولیت، همه چیز را تغییر دهد و هزینه این آشفتگی را بر دوش دانشجویان بگذارد؟
این تصمیم، تنها تغییر محل برگزاری امتحان نیست؛ تحمیل هزینههای مالی، شغلی، خانوادگی و روانی به هزاران دانشجویی است که هیچ نقشی در این بیبرنامگی نداشتهاند.
در تمام طول ترم نیز دانشجویان بار سنگین ضعف زیرساختها، اختلال سامانهها و کیفیت نامطلوب آموزش مجازی را تحمل کردند. سکوت کردند، همکاری کردند و انتظار داشتند حداقل مسئولان به وعدههای خود پایبند باشند.
اما پاسخ این همراهی چه بود؟
تغییر ناگهانی تصمیم، بیپاسخ گذاشتن اعتراضها و نادیده گرفتن صدای دانشجویان.
ما نامه نوشتیم، پیگیری کردیم، اعتراض قانونی و مسالمتآمیز برگزار کردیم و خواستیم گفتوگو کنیم؛ اما آنچه دیدیم، بیتوجهی به مطالبات دانشجویان بود.
دانشگاهی که باید نماد قانونمداری، پاسخگویی و احترام به حقوق دانشجو باشد، نمیتواند با تصمیمات لحظهای، اعتماد هزاران دانشجو را خدشهدار کند.
امروز مسئله فقط امتحان نیست.
مسئله این است که آیا مسئولان خود را در برابر تصمیماتی که زندگی هزاران نفر را تحت تأثیر قرار میدهد، پاسخگو میدانند یا خیر؟
اگر امروز دانشجو در برابر چنین رفتاری سکوت کند، فردا هیچ تضمینی وجود ندارد که حقوق هیچ شهروند دیگری نیز محترم شمرده شود.
ما خواستهای فراتر از قانون نداریم.
ما امتیاز ویژه نمیخواهیم.
ما فقط میخواهیم دانشگاه به همان وعدهای پایبند باشد که خود اعلام کرده است.
مطالبه ما روشن و غیرقابل تفسیر است:
برگزاری امتحانات به صورت مجازی، مطابق اعلام رسمی دانشگاه در طول ترم.
از ریاست محترم جمهوری، نهادهای نظارتی، رسانهها، استادان، دانشجویان و همه مردم ایران میخواهیم در برابر این بیعدالتی سکوت نکنند.
سکوت در برابر تضییع حقوق دانشجو، عادیسازی بیمسئولیتی است.
ما تا تحقق این مطالبه قانونی، عادلانه و منطقی، از پیگیری مدنی، قانونی و رسانهای خود دست نخواهیم کشید.
دانشجو ابزار اجرای تصمیمات لحظهای نیست.
دانشجو حق دارد مورد احترام قرار گیرد.
دانشجو حق دارد به وعدههای رسمی اعتماد کند.
عدالت آموزشی، یک لطف نیست؛ حق مسلم دانشجوست.
اگر شما هم باور دارید که هیچ نهادی نباید پس از ماهها وعده رسمی، با یک تصمیم ناگهانی حقوق هزاران نفر را نادیده بگیرد، این کارزار را امضا کنید. امروز صدای دانشجویان باشید؛ فردا شاید نوبت دفاع از حق دیگری باشد.
ویژه
بحث و گفتگو