به نام خداوند جان و خرد
مسئولین محترم، نمایندگان گرامی و مدیران منطقه معدنی و صنعتی گلگهر
سلام؛
این متن، فریاد مشترکِ جمعی از پرسنل، خانوادهها، رانندگان و مردم محلی است که روزانه ناچار به تردد در جادهای هستند که متأسفانه به «جاده مرگ» شهرت یافته است.
منطقه معدنی و صنعتی گلگهر، به عنوان یکی از قطبهای اقتصادی و صنعتی کشور، میزبان هزاران نفر از کارکنان زحمتکش و تریلیهای حملونقل بار است. با افزایش ظرفیت تولید و توسعه صنعتی منطقه، بار ترافیکی این جاده چندین برابر شده است؛ اما گویی توسعهیافتگی فقط به خط تولید محدود مانده و امنیتِ جادهایِ این مسیر که «رگ حیاتی» این منطقه محسوب میشود، فراموش شده است.
از زمان احداث لاین دوم این مسیر، نه تنها اقدام اساسی برای تعمیر و نگهداری اصولی صورت نگرفته، بلکه خرابیهای متعدد آسفالت، نبود علائم ایمنی کافی و استاندارد نبودن پیچها، این جاده را به کابوسی برای خانوادهها تبدیل کرده است. در این میان، نقطه معروف به «پیچ کویز»، به قتلگاهی تبدیل شده که هر ساله شاهد پرپر شدن عزیزانمان در تصادفات تلخ و دلخراش هستیم. دیگر کدام داغِ بیموقع و کدام خانواده داغدار، برای متوقف کردن این روند کافی است؟
ما امضاکنندگانِ این کارزار، از تمامی مسئولین مربوطه، وزارت راه و شهرسازی و همچنین مدیریت منطقه معدنی و صنعتی گلگهر تقاضا داریم:
۱. در اسرع وقت نسبت به بهسازی، لکهگیری و ترمیم اساسی آسفالت این مسیر اقدام نمایند.
۲. با کارشناسیِ فوری، نسبت به اصلاح هندسی و ایمنسازیِ «پیچ کویز» که نقطه حادثهخیز اصلی است، اقدام قاطع صورت گیرد.
۳. در راستای ایفای مسئولیتهای اجتماعیِ سازمانهای مستقر در این منطقه، بودجه و نظارت لازم برای تبدیل این مسیرِ خطرناک به یک بزرگراهِ ایمن و استاندارد در اولویت قرار گیرد.
آیا خونِ هموطنانمان که در این مسیر جاری میشود، بهای ناچیزی برای تأخیر در بازسازی جاده است؟ ما منتظر اقدام عملی، ملموس و سریعِ شما هستیم تا بیش از این شاهد از دست رفتنِ همکاران و عزیزانمان نباشیم.
با احترام؛
جمعی از پرسنل و مردم منطقه سیرجان و گل گهر
موفق شد
بحث و گفتگو