جناب آقای دکتر مسعود پزشکیان
ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران
با سلام و تحیات،
این نامه، از سرِ دغدغهای عمیق برای سرزمینی نگاشته میشود که به حق «بهشت معادن» ایران نام دارد و مردمانش، علیرغم برخورداری از این موهبت الهی، در کنج عزلت و محرومیت روزگار میگذرانند.
استان کرمان، با در اختیار داشتن ذخایر عظیم و راهبردی چون طلا، مس، تیتانیوم، سنگآهن، کرومیت، زغالسنگ و...، سهم شایانی در اقتصاد ملی دارد، اما متأسفانه در این میان، حقوق مسلم مردم آن از ثروت بیکران زیر پایشان، به دست فراموشی سپرده شده است. منافع حاصل از این معادن نه تنها به بهبود وضعیت معیشتی مردم فقیر و استضعافدیده منطقه منجر نمیشود، بلکه شاهد خروج صدها هزار میلیارد تومانی از استان هستیم که رونقی برای آن به همراه نداشته است.
گویا نگاه به معادن، صرفاً سوداگرانه است و از پنجره توسعه و آبادانی پایدار به آن نگریسته نمیشود. به اسم خصوصیسازی، این سرمایههای ملی در انحصار عدهای معدود قرار گرفته و سهم مردم استان در بهترین حالت، کارگری برای سرمایهداران است. در حالی که منابع طبیعی، مراتع، چشمهها، قناتها و باغهای آنها در حال نابودی است.
جناب آقای رئیسجمهور!
مشکل مردم کرمان، ریشه در فقدان نگاه عدالتمحور در مدیریت این ثروت ملی دارد. متأسفانه، برخی از معادن به محلی برای بلوکه شدن و احتکار تبدیل شده و عدهای خاص، با سوءاستفاده از پروانههای بهرهبرداری، به دلالی و سوداگری پرداخته و سهم دولت و مالیاتهای کلان را نیز به درستی پرداخت نمیکنند. این وضعیت نه تنها با شعار «مشارکت مردم در اقتصاد» همخوانی ندارد، بلکه به ناامیدی، فقر، استضعاف و بدبینی به انقلاب اسلامی میانجامد.
جنابعالی به عنوان یک پزشک که همواره دغدغه درمان دردهای مردم را داشتهاید، خوب میدانید که فقر و بیکاری، ریشهایترین دردهای یک جامعهاند و تا زمانی که ثروت حاصل از خاک یک دیار، به جیب عدهای خاص واریز شود و سهمی برای مردم تشنه عدالت نداشته باشد، این درد، درمانی نخواهد داشت. کرمان، برای رهایی از این وضعیت، نیازمند عزمی ملی و نگاه ویژه دولت مردمی شماست.
با عنایت به نگاه ویژه رهبر شهید انقلاب اسلامی به مردم نجیب دیار مقاومت، انتظار میرود دستور فرمایید تا بخشی از سهام این معادن عظیم به مردم استان تخصیص یابد و با اجرای موفق آن، به سایر استانها نیز تسری یابد.
امید که با تدبیر و همت والای جنابعالی، گامی بلند در جهت تحقق عدالت اجتماعی و توسعه متوازن استانهای محروم کشور برداشته شود.
با کمال احترام و تجدید میثاق با آرمانهای انقلاب و نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران.
موفق شد
بحث و گفتگو