بسمالله الرحمن الرحیم
هشدار جدی به مسئولان؛ معلم را به نقطهٔ انفجار نرسانید
اول مهر، فقط آغاز سال تحصیلی نیست؛ آغاز دوبارهٔ عهدی است میان معلم، انسان و آیندهٔ این سرزمین.
حافظ چه زیبا سرود:
«آسمان بار امانت نتوانست کشید
قرعهٔ فال به نام منِ دیوانه زدند»
و چه زیباست اگر این «بار امانت» را در آیینهٔ تعلیم و تربیت ببینیم؛ جایی که انسان، بزرگترین امانت الهی، به دست معلم سپرده میشود.
امام خمینی(ره) نیز نونهالان و جوانان را «امانتهایی در دست معلمین و دبیران» دانستهاند.
اما امروز یک پرسش جدی داریم:
اگر انسان امانت در دست معلم است، آیا معلم نیز امانت جامعه نیست؟
آیا سزاوار است امانتدار انسان، خود گرفتار رنج معیشت، مسکن، درمان و آیندهٔ خانوادهاش باشد؟
معلم سالها صبر کرده، درس داده، ساخته و تربیت کرده است؛ اما:
سکوت معلم را رضایت از بیعدالتی ندانید.
هشدار ما روشن است
امام خمینی(ره) در ۶ خرداد ۱۳۶۰، در هشداری تاریخی، فرمودند:
«بترسید از آن روزی که مردم بفهمند در باطن ذات شما چیست، و یک انفجار حاصل بشود.»
این سخن را امروز نه دعوت به خشونت، بلکه هشداری دربارهٔ پیامد شنیدهنشدن مردم و انباشتهشدن نارضایتی میدانیم.
پس مسئولان محترم:
از روزی بترسید که معلمِ صبور، دیگر سکوت را به معنای رضایت نداند.
معلم را مجبور نکنید میان سکوت و فریاد، یکی را انتخاب کند.
راه هنوز باز است: گفتوگو، قانون، عدالت و احترام.
مطالبات روشن فرهنگیان
ما خشونت نمیخواهیم؛ آشوب نمیخواهیم؛ ویرانی نمیخواهیم.
ما قانون میخواهیم، عدالت میخواهیم و کرامت میخواهیم.
و مشخصاً خواهان:
🔹 اجرای کامل حقوق قانونی معلمان شاغل و بازنشسته؛
🔹 رسیدگی واقعی و زمانبندیشده به مطالبات معیشتی، درمانی و رفاهی فرهنگیان؛
🔹 شفافیت کامل و صیانت از حقوق و منافع اعضای صندوق ذخیرهٔ فرهنگیان؛
🔹 تعیین تکلیف روشن حقوق و ارزش مالکانهٔ اعضای صندوق ذخیرهٔ فرهنگیان؛
🔹 حضور مؤثر و واقعی نمایندگان فرهنگیان در فرآیندهای تصمیمگیری و نظارت؛
🔹 ارائهٔ گزارش شفاف، زمانبندیشده و قابلسنجش از اقدامات مسئولان؛
🔹 و مهمتر از همه، شنیدن صدای فرهنگیان پیش از آنکه رنج انباشته به فریاد عمومی تبدیل شود.
سخن پایانی با مسئولان
معلم دشمن این کشور نیست؛ معلم سازندهٔ انسان و آیندهٔ این کشور است.
مطالبهگری او دشمنی نیست؛ حقخواهی در چارچوب قانون است.
اگر روزی معلمان شاغل و بازنشسته، همراه خانوادههای خود، بهصورت قانونی و مسالمتآمیز برای حقوقشان مطالبهگری کردند، آن را تهدید ندانید.
این صدای جامعهای فرهیخته است که هنوز قانون را راه اصلاح میداند.
پیش از آنکه صبر به فریاد تبدیل شود، پاسخ دهید.
پیش از آنکه رنج به مطالبهای فراگیر تبدیل شود، چاره کنید.
و پیش از آنکه امانتدار انسان احساس کند کرامت خودش در جامعه نادیده گرفته شده است، حرمت او را پاس بدارید.
معلم را وادار به خشم نکنید؛
معلم را به عدالت امیدوار کنید.
معلم، امانتدار انسان است؛ با امانتدار انسان، کریمانه رفتار کنید.
اندیشهٔ قانونمند؛ قلم قانونمند؛ گامهای قانونمند
محمدرضا انتظاریان،
نویسنده، پژوهشگر و بازنشستهٔ مطالبهگر فرهنگی
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو