بسم‌الله الرحمن الرحیم
مردم شریف ایران، خانواده‌های عزیز و کادر محترم درمان؛
همهٔ ما خوب می‌دانیم که دوران بارداری و لحظهٔ زایمان، یکی از حساس‌ترین و پراسترس‌ترین شیرینی‌های زندگی هر خانواده‌ای است. اما متأسفانه در حال حاضر، به‌دلیل متصل‌نبودن سامانه‌های «مراکز بهداشت» به «سامانهٔ اطلاعات بیمارستان‌ها و زایشگاه‌ها»، خانواده‌ها و کادر درمان با مشکلات بزرگ و پرخطری دست‌وپنجه نرم می‌کنند:
۱. استرس و خطر در لحظهٔ زایمان: وقتی مادری در بحرانی‌ترین و پرفشارترین ساعات زایمان وارد اورژانس زایشگاه می‌شود، پزشکان و پرستاران به سوابق ۴۰ هفته مراقبت او در مرکز بهداشت، شامل بیماری‌های زمینه‌ای، سوابق سقط، نتایج غربالگری‌ها و آزمایش‌ها، دسترسی ندارند! نتیجهٔ این نقص اطلاعاتی، وابستگی به حافظهٔ مادری است که تحت استرس شدید قرار دارد و این یعنی افزایش خطر خطای پزشکی و تکرار مجبورانه و هزینه‌برِ آزمایش‌ها و سونوگرافی‌ها.
۲. رهاشدن مادر و نوزاد پس از زایمان: ۳ روز اول پس از زایمان، دورهٔ طلایی کنترل عوارض خطرناکی مثل خونریزی‌های تأخیری مادر یا زردی شدید نوزاد است. اما چون بیمارستان‌ها ترخیص بیمار را به مرکز بهداشت خبر نمی‌دهند، مراقبت‌های فعال و پیگیری‌های حیاتی لایهٔ بهداشت با تأخیر مواجه می‌شود.
۳. اتلاف وقت و هزینهٔ خانواده‌ها: تکرار آزمایش‌های موازی، خریدهای کاغذی و آوارگی میان مراکز بهداشت و بیمارستان‌ها، هزینه‌های سنگین و ناخواسته‌ای را به خانواده‌ها تحمیل می‌کند.
این در حالی است که بر اساس قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت، مواد ۵۰ و ۵۴، و قانون برنامهٔ هفتم پیشرفت، مادهٔ ۶۹، یکپارچه‌سازی برخط این سامانه‌ها تکلیف قانونی دولت است.
ما امضاکنندگان این کارزار، با حمایت از طرح پیشنهادی «اندیشکدهٔ راهبردی راقب»، از جناب آقای دکتر ظفرقندی، وزیر محترم بهداشت، و مسئولان مربوطه تقاضا داریم:
در اسرع وقت، با ابلاغ بخشنامه‌ای الزامی، سامانه‌های اطلاعاتی بیمارستان‌ها (HIS) را به سامانهٔ یکپارچهٔ بهداشت متصل نمایند تا پروندهٔ سلامت مادر و نوزاد به‌صورت یکپارچه و بدون انقطاع در دسترس کادر درمان قرار گیرد.
با امضای این کارزار، نگذاریم هیچ مادری در حساس‌ترین لحظات زندگی‌اش قربانیِ نقص اطلاعاتی و عدم هماهنگی سامانه‌ها شود.
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو