رئیس‌جمهور محترم
وزیر محترم آموزش‌وپرورش
رئیس و اعضای محترم شورای عالی آموزش‌وپرورش
رئیس محترم مجلس شورای اسلامی
نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی، به‌ویژه اعضای کمیسیون آموزش و تحقیقات و کمیسیون برنامه و بودجه
رئیس محترم سازمان برنامه و بودجه کشور
با سلام و احترام
آموزش باکیفیت، حق همه دانش‌آموزان است و برخورداری از آن نباید به وضعیت اقتصادی خانواده یا محل زندگی کودکان وابسته باشد. مدرسه دولتی باید بتواند زمینه یادگیری و پیشرفت را برای همه فراهم کند؛ اما واقعیت امروز نظام آموزشی کشور نشان می‌دهد که فاصله امکانات میان مدارس و نابرابری در فرصت‌های یادگیری، مانع تحقق این حق شده است.
اصل ۳۰ قانون اساسی، دولت را موظف به فراهم کردن آموزش رایگان تا پایان دوره متوسطه کرده است. بااین‌حال، بسیاری از مدارس دولتی حتی برای تأمین هزینه‌های جاری، نگهداری ساختمان و تهیه امکانات اولیه آموزشی با کمبود بودجه روبه‌رو هستند و ناچارند برای اداره مدرسه به کمک مالی خانواده‌ها متکی باشند. در نتیجه، توان اقتصادی والدین به یکی از عوامل مؤثر در کیفیت آموزش فرزندانشان تبدیل شده است؛ مسئله‌ای که با مفهوم آموزش رایگان و عدالت آموزشی سازگار نیست.
در کنار این مشکل، جداسازی دانش‌آموزان در مدارس خاص و گزینشی، از جمله سمپاد و نمونه دولتی، به تفاوت سطح امکانات و فرصت‌های آموزشی دامن می‌زند. به جای آنکه توان و منابع نظام آموزشی صرف ارتقای همه مدارس شود، بخشی از فرصت‌ها و امکانات در اختیار گروهی از دانش‌آموزان قرار می‌گیرد که موفق به ورود به این مدارس شده‌اند. این شیوه، به جای تقویت مدرسه عمومی، فاصله میان مدارس را بیشتر می‌کند.
البته حمایت از دانش‌آموزان مستعد و فراهم کردن فرصت پیشرفت بیشتر برای آنان ضروری است؛ اما این هدف لزوماً به جداسازی دانش‌آموزان نیاز ندارد. می‌توان با برنامه‌های آموزشی پیشرفته، کلاس‌های تکمیلی و فعالیت‌های پژوهشی، زمینه رشد استعدادهای گوناگون را در مدارس عمومی فراهم کرد.
بر همین اساس، ما امضاکنندگان این کارزار، خواستار رسیدگی جدی به مطالبات زیر هستیم:
۱. تأمین بودجه کافی و پایدار برای مدارس دولتی: افزایش اعتبارات آموزش‌وپرورش و سرانه دانش‌آموزی، به‌گونه‌ای که هزینه‌های جاری، نگهداری و نیازهای آموزشی مدارس از محل بودجه عمومی تأمین شود و اداره مدرسه به کمک مالی والدین وابسته نباشد.
۲. توزیع عادلانه امکانات و نیروی انسانی: تجهیز مدارس به آزمایشگاه، کتابخانه، امکانات ورزشی و ابزارهای آموزشی مناسب و توزیع عادلانه معلمان توانمند در سراسر کشور، با اولویت مناطق محروم و کم‌برخوردار.
۳. پایان دادن به جداسازی آموزشی: بازنگری اساسی در ساختار مدارس خاص و گزینشی، از جمله سمپاد و نمونه دولتی، و تدوین برنامه‌ای مشخص و زمان‌بندی‌شده برای جایگزینی این ساختار با نظام آموزشی فراگیر و عادلانه.
۴. حمایت از دانش‌آموزان مستعد در مدارس عمومی: فراهم کردن دوره‌های پیشرفته، کلاس‌های تکمیلی و فرصت‌های پژوهشی متناسب با استعداد دانش‌آموزان، بدون آنکه برای بهره‌مندی از این امکانات، جداسازی آنان از سایر دانش‌آموزان ضروری باشد.
۵. شفافیت در تخصیص و هزینه‌کرد بودجه: انتشار گزارش‌های عمومی درباره اعتبارات آموزش‌وپرورش، سرانه دانش‌آموزی، نحوه توزیع منابع و امکانات و میزان پیشرفت برنامه‌های مربوط به عدالت آموزشی.
هدف این کارزار، کاهش کیفیت آموزش در مدارس خاص یا محدود کردن فرصت پیشرفت دانش‌آموزان مستعد نیست؛ خواسته ما آن است که امکانات و فرصت‌های آموزشی باکیفیت، به جای محدود ماندن در شمار اندکی از مدارس، در اختیار همه دانش‌آموزان قرار گیرد. مدرسه باید زمینه‌ساز پیشرفت اجتماعی و کاهش فاصله‌های طبقاتی باشد، نه عاملی برای بازتولید نابرابری‌های اقتصادی و اجتماعی.
از مسئولان محترم انتظار داریم در چارچوب وظایف و اختیارات قانونی خود، برای تحقق این مطالبات برنامه‌ای روشن، زمان‌بندی‌شده و قابل ارزیابی ارائه دهند و گزارش اقدامات و نتایج آن را به آگاهی مردم برسانند.
آموزش باکیفیت، امتیاز گروهی خاص نیست؛ حق همه دانش‌آموزان است.
از توجه و همراهی مسئولانه شما سپاسگزاریم.
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو