ریاست محترم قوهٔ قضائیهٔ جمهوری اسلامی ایران
ما امضاکنندگان این کارزار، خواهان رسیدگی فوری، شفاف و عادلانه به پروندهٔ مرگ سوگند صیادی هستیم.
سوگند دختری ۱۶ساله بود؛ نوجوانی که باید فرصت زندگی، تحصیل، تجربهکردن و ساختن آیندهاش را میداشت.
بر اساس گزارشهای منتشرشده، علت درگیری او با پدرش، موضوع یک رابطهٔ عاطفی بوده است.
اما یک سؤال اساسی داریم:
چرا یک دختر ۱۶ساله باید مورد ضربوشتم پدرش قرار بگیرد؟
حتی اگر خانوادهای با سبک زندگی فرزند خود مخالف باشد، آیا این مخالفت مجوز خشونت جسمی است؟ آیا یک نوجوان حق امنیت، احترام و برخورداری از حمایت قانونی را ندارد؟
هیچ اختلاف خانوادگی، هیچ باور شخصی و هیچ مخالفتی نمیتواند خشونت علیه یک کودک یا نوجوان را توجیه کند.
موضوع دوم، مسئلهٔ معافیت پدر از مجازات بازدارنده است.
بر اساس مادهٔ ۳۰۱ قانون مجازات اسلامی، پدر در شرایط مقرر قانونی، در صورت قتل فرزند از قصاص معاف است.
اما باید به یک نکتهٔ بسیار مهم توجه کرد:
معافیت از مجازات متناسب با جرم به معنای معافیت از محاکمه، پاسخگویی یا سایر مجازاتهای قانونی نیست.
ما میپرسیم:
۱. چرا باید نسبت پدر و فرزندی مانع بررسی کامل اتهامات شود؟
۲. چرا نباید تمام ابعاد پرونده با دقت و شفافیت بررسی شود؟
۳. چرا نباید در صورت اثبات جرم، مجازات قانونی متناسب اعمال شود؟
مطالبات ما از قوهٔ قضائیه:
۱. رسیدگی دقیق و مستقل به تمام ابعاد پروندهٔ مرگ سوگند صیادی.
۲. بررسی شواهد و گزارشهای مربوط به خشونتهای پیش از مرگ او.
۳. بررسی مسئولیت احتمالی افرادی که از شرایط سوگند اطلاع داشتهاند.
۴. محاکمه و پاسخگو کردن متهم، فارغ از نسبت خانوادگی او، مطابق قوانین کشور.
۵. اعمال مجازات قانونی در صورت اثبات اتهامات.
۶. اطلاعرسانی شفاف دربارهٔ روند رسیدگی و نتیجهٔ نهایی پرونده.
ما خواهان انتقام نیستیم؛ خواهان عدالت هستیم.
هیچ دختری نباید خشونت را تجربه کند. هیچ پدری نباید صرفاً بهدلیل نسبت خانوادگی از پاسخگویی قانونی مصون بماند.
سوگند فقط یک نام در یک پروندهٔ قضایی نیست؛ او یک انسان با حق زندگی و آینده بود.
صدای او را بشنوید و اجازه ندهید حقیقت در سکوت فراموش شود.

بحث و گفتگو