رئیس محترم جمهور
ریاست محترم مجلس شورای اسلامی
وزیر محترم کشور
با سلام و احترام
موضوع: پیشنهادی برای یک روز ملی به‌منظور «با هم بودن» در عصر صفحه‌نمایش‌ها
امروز تلفن همراه، شبکه‌های اجتماعی و ابزارهای دیجیتال، بخش بزرگی از زندگی و ارتباطات ما را به خود اختصاص داده‌اند. در چنین شرایطی، شاید بیش از هر زمان دیگری به فرصتی نیاز داریم که انسان‌ها صفحه‌نمایش‌ها را کنار بگذارند و دوباره روبه‌روی یکدیگر بنشینند.
از این رو پیشنهاد می‌کنیم:
یکم دی‌ماه به‌عنوان «روز ملی خانواده و بازی» نام‌گذاری شود.
روز پس از شب یلدا، انتخابی نمادین و معنادار است؛ چراکه یلدا از دیرباز یکی از نمادهای دورهمی، خانواده و با هم بودن ایرانیان بوده است. اگر شب یلدا، شب گردهمایی خانواده‌های ایرانی است، می‌توان یکم دی را روزی برای ادامه این فرهنگ در سراسر جامعه قرار داد؛ روزی که خانواده‌ها، دوستان، همکلاسی‌ها، دانشجویان، همکاران و گروه‌های مختلف اجتماعی، به بهانه یک بازی، زمانی را برای گفت‌وگو و تعامل رودررو اختصاص دهند.
در این روز، از مردم دعوت شود برای ساعاتی: گوشی‌های خود را کنار بگذارند، یک بازی روی میز بگذارند و با یکدیگر بازی کنند. بازی می‌تواند یک بازی رومیزی یا کارتی، یک بازی فکری، یک بازی سنتی ایرانی یا حتی یک بازی ساده و خانوادگی باشد.
هدف، ترویج یک اسباب‌بازی یا سرگرمی خاص نیست؛ هدف، استفاده از بازی به‌عنوان بهانه‌ای برای با هم بودن است.
چرا بازی؟
بازی یک زبان مشترک میان نسل‌هاست؛ فعالیتی که می‌تواند بدون نیاز به امکانات پیچیده، زمینه‌ساز گفت‌وگو، خنده، همکاری، رقابت سالم، حل مسئله، مشارکت و تقویت روابط خانوادگی و اجتماعی شود.
یک بازی دورهمی می‌تواند کودک و والدین، دانش‌آموزان یک کلاس، دانشجویان یک دانشگاه، همکاران یک اداره یا دوستان قدیمی را برای مدتی از دنیای مجازی جدا و در یک تجربه واقعی مشترک کنار یکدیگر قرار دهد.
این فرهنگ، ریشه‌ای دیرینه در ایران دارد.
بازی و بازی‌های فکری، پدیده‌ای متعلق به دنیای امروز نیستند. در ایران و سرزمین‌های باستانی پیرامون آن، شواهدی از بازی‌های تخته‌ای و مهره‌ای با قدمتی چند هزار ساله به دست آمده است.
از جمله در شهر سوخته سیستان، یک مجموعه کامل بازی با صفحه، مهره‌ها و تاس‌ها کشف شده که قدمت آن حدود ۴۶۰۰ تا ۴۷۰۰ سال برآورد شده است. پژوهش‌های تاریخی همچنین از وجود و رواج بازی‌های تخته‌ای در ایران باستان و دوره‌های بعدی خبر می‌دهند.
بنابراین، بازی را می‌توان بخشی از میراث فرهنگی و اجتماعی بشر و از جمله فرهنگ ایرانی دانست؛ فرهنگی که امروز می‌توان آن را با نیازهای جامعه معاصر پیوند زد.
یک ایده جهانی، با رنگ و فرهنگ ایرانی
این ایده تنها به ایران محدود نیست. در سال‌های اخیر، رویدادهایی مانند International Tabletop Day در کشورهای مختلف شکل گرفته‌اند. نخستین دوره این رویداد در سال ۲۰۱۳ برگزار شد و هزاران رویداد بازی در ده‌ها کشور شکل گرفت.
اما پیشنهاد ما می‌تواند شکل و هویت ایرانی خود را داشته باشد:
یک روز ملی برای دورهمی، خانواده، دوستی و تعامل انسانی؛ با بازی به‌عنوان بهانه‌ای ساده، جذاب و فراگیر.
پیشنهاد ما
از ریاست محترم جمهوری، مجلس شورای اسلامی و وزارتخانه‌ها و نهادهای فرهنگی مرتبط درخواست می‌کنیم با بررسی این پیشنهاد، زمینه نام‌گذاری:
یکم دی‌ماه؛ «روز خانواده و بازی»
و برگزاری سالانه جشنواره ملی خانواده و بازی را فراهم کنند.
روزی که در آن خانواده‌ها در خانه، دانش‌آموزان در مدرسه، دانشجویان در دانشگاه، همکاران در محیط کار و دوستان در کنار یکدیگر، برای ساعاتی تلفن‌های همراه و ابزارهای دیجیتال را کنار بگذارند و با یک بازی، دوباره فرصت با هم بودن را تجربه کنند.
بیایید یک روز در سال، انتخاب کنیم:
یک روز بدون صفحه‌نمایش؛
یک روز برای گفت‌وگو؛
یک روز برای خندیدن؛
یک روز برای بازی کردن؛
یک روز برای دوباره با هم بودن.
یکم دی؛ یک میز، یک بازی، چند نفر، چند ساعت با هم بودن.
از این پیشنهاد حمایت کنیم.
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو