ریاست محترم مجلس شورای اسلامی
نمایندگان محترم مجلس
ما امضاکنندگان این کارزار، خواستار بازنگری و اصلاح ماده ۳۰۱ قانون مجازات اسلامی، با هدف حمایت برابر از حق حیات فرزندان و حذف امتیاز قانونیِ عدم مجازات بازدارنده پدر و جد پدری در صورت قتل فرزند هستیم.
بر اساس ماده ۳۰۱ قانون مجازات اسلامی، پدر یا جد پدری در صورت قتل فرزند قصاص نمیشوند. این حکم، میان مرتکبان قتل بر اساس نسبت خانوادگی تفاوت قائل میشود و پرسش مهمی را درباره برابری در حمایت از حق حیات مطرح میکند.
فرزند، ملک پدر نیست. جان هیچ انسانی به دیگری تعلق ندارد و هیچ رابطه خونی یا خانوادگی نباید موجب برخورداری از امتیاز قانونی در برابر سلب حق حیات انسان دیگری شود.
قتل فرزند به دست پدر، فرزندکشی، قتلهای موسوم به ناموسی و خشونتهای خانوادگی، صرفاً حوادثی تلخ و فردی نیستند؛ این اتفاقات ضرورت بازنگری جدی در قوانین حمایتی و کیفری را آشکار میکنند.
حق حیات، بنیادیترین حق هر انسان است و قانون باید در حمایت از آن، فارغ از نسبت خانوادگی مرتکب و قربانی، رویکردی عادلانه و بازدارنده داشته باشد.
از این رو، مطالبات ما عبارتاند از:
۱. اصلاح ماده ۳۰۱ قانون مجازات اسلامی و حذف استثنای عدم مجازات متناسب با جرم پدر و جد پدری در قتل فرزند.
۲. پیشبینی ضمانت اجرای کیفری متناسب و بازدارنده برای قتل فرزند، بدون برخورداری مرتکب از امتیاز ناشی از رابطه پدری.
۳. بازنگری در مقررات مرتبط با قتلهای خانوادگی و تقویت حمایت قانونی از زنان و کودکان در برابر خشونت و قتل.
۴. اتخاذ تدابیر قانونی مؤثر برای پیشگیری از فرزندکشی و قتلهای موسوم به ناموسی.
این کارزار مطالبه انتقام نیست؛ مطالبه عدالت، امنیت و حق برابر زندگی است.
ما نمیخواهیم هر بار پس از وقوع یک فاجعه، تنها به ابراز تأسف و محکوم کردن آن بسنده کنیم. خواهان تغییری قانونی هستیم که بتواند از تکرار چنین فجایعی جلوگیری کند.
از ریاست و نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی درخواست داریم این مطالبه را بهصورت جدی بررسی کرده و اصلاح ماده ۳۰۱ قانون مجازات اسلامی را در دستور کار قانونگذاری قرار دهند.
هیچ نسبتی نباید موجب برخورداری از امتیاز در برابر گرفتن جان انسان دیگری شود.
حق حیات، بدون استثنا.

بحث و گفتگو