سالهاست که نهال انیمیشن در ایران پا گرفته و این روزها همچون یک درخت جوان، در پیش چشمان مخاطبان نازنین فارسی زبان ظاهر شده و آوازهاش در جهان پیچیده است. انیمیشن برای مخاطبانش تعالی امتزاج صنعت و هنر است و برای ما اهالی آن، تحقق خلاقیتها و خیالهای نابمان تا هر جا که پیش روند. شکوه انیمیشن این امکان را میدهد تا هر رویایی را که میبافیم، ببینیم و در لحظه لحظه آفرینش یک اثر، جهان شعفانگیز خود را بجوییم و بیابیم. حال در مسیر بالندگی انیمیشن ایران و در میان زیستن رویاهایمان، موارد و مسائلی وجود دارند که رفع و حل آن جز با همت و حمایت تمام دست اندرکاران و عاشقان عرصه انیمیشن محقق نخواهد شد. مسائلی که هم به بُعد محتوایی و معنایی انیمیشن مرتبط است و هم بخشی از روند تولید را در بر میگیرد. به همین جهت شرکت کنندگان و دست اندرکاران دومین رویداد رویازی، به نمایندگی از خانواده بزرگ انیمیشن ایران، تقاضا دارند:
1. با توجه به تولیدات کثیر بومی، مبتنی بر نیازهای فرهنگی - اجتماعی سرزمینمان، نیز صرفه اقتصادی تلاش هایمان ایجاب میکند هر چه سریعتر، سازوکاری برای سامان یافتن پخش انیمیشنهای خارجی در رسانههای برخط و سامانههای VOD تمهید شود، تا مخاطبان ما بدون مهار، چارچوب و قاعده مشخص، با محصولات فرهنگی رقیب در حوزه انیمیشن مواجه نشوند و فرزندانمان، همه خوراک ساخته و پرداخته شده در خارج از مرزها را بدون نظارت در اختیار نیابند؛ زیرا عدم تنظیم و تنسیق قاعده برای انتشار انیمیشنها، تاثیرات غیرقابل پیشبینی فرهنگی بر نسلهای بعد خواهد گذاشت و سویه اقتصادی انیمیشن ایرانی را با چالش جدی مواجه میکند.
2. با التفات به نبود قانون کپی رایت و رخنه گسترده محتوای فرهنگ سرگرمی خارجی در زندگی کودکان ایرانی، امروز اقلام تبلیغاتی بازارپردازی شدهی محصولات انیمیشنی و شخصیتهای غربی در تولیدات اسباب بازیها، نوشت افزار، دکوراسیون داخلی و ... به وفور دیده میشوند. از همین رو به نظر میرسد باید سازوکارهای قانونی جهت نظارت و ساماندهی بر ظهور و بروز این محصولات و شخصیتهای برجسته انیمیشنهای غربی در وسایل مورد استفاده کودکان باشند؛ کودکانی که حالا تصاویر قهرمانهای غیروطنی را دوست دارند، لباسهایشان را میپوشند و هر روز اقبال بیشتری به آنها نشان میدهند. تاثیرات فرهنگی ورود این اقلام در همه بخشها زندگی کودکان نیازمند برنامهریزی و نظارت دقیق و تعامل دائم میان تولیدکنندگان وسایل و فرهنگسازان است.
3. از سوی دیگر، به دلیل هزینهها بالا و فراوان تولید انیمیشن و محدودیت سرمایهگذاران کلان در این عرصه، استعدادهای جوان بسیاری هستند تا برای آفریدن خیال خود، باید مدتها منتظر بمانند و ایدههایشان یکی پس از دیگری، کنار گذاشته شود و رنگ تولید نیابد. در این فضا، به نظر میرسد باید سازوکاری در جهت شفافسازی نحوه انتخاب مجریان طرح تولیدات انیمیشنی، توسط سفارشدهندگان بزرگ کشور نظیر مرکز صبا متعلق به سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، حوزه هنری سازمان تبیلیغات اسلامی، سازمان اوج، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان و … ایجاد شود تا همگان نسبت به این روند آگاه باشند و دیگر هیچ شائبهای مطرح نباشد.
در انتها از همه فعالان عرصه انیمیشن دعوت میشود تا درصورت موافقت با این بندها ضمن امضای آن، گامهای ما را در مسیر تحقق این مطالبات مستحکم سازند.

بحث و گفتگو