ما، شهروندان ایران، که با قطع و محدودیتهای گسترده اینترنت بینالملل مواجه بودهایم، این وضعیت را نقض آشکار حقوق اولیه خود در دسترسی به اطلاعات، ارتباطات، و مشارکت در اقتصاد و فرهنگ جهانی میدانیم. تداوم این محدودیتها، زیانهای جبرانناپذیری به زندگی فردی، اجتماعی و اقتصادی ما وارد کرده است.
چرا اینترنت بینالملل حق ماست؟
حق دسترسی به اطلاعات: جهان امروز بر پایه اطلاعات استوار است. محدود کردن دسترسی ما به منابع علمی، خبری، آموزشی و فرهنگی جهانی، ما را از پیشرفت بازمیدارد و مانع آگاهی ما میشود.
حق ارتباطات: ارتباط با خانواده، دوستان و همکاران در سراسر جهان، بخشی جداییناپذیر از زندگی مدرن است. قطع اینترنت بینالملل، این پیوندها را پاره کرده و باعث انزوای اجتماعی میشود.
حق فعالیت اقتصادی: بسیاری از مشاغل، کسبوکارهای نوپا، فریلنسرها و فعالان اقتصادی برای بقا و رشد، به اینترنت بینالملل وابسته هستند. قطع این ارتباط، منجر به بیکاری، رکود اقتصادی و از دست رفتن فرصتهای شغلی میشود.
حق مشارکت جهانی: در دنیای امروز، اقتصاد، علم و فرهنگ جهانی در هم تنیدهاند. ما حق داریم در این اکوسیستم جهانی مشارکت داشته باشیم، دانش خود را به اشتراک بگذاریم و از تجربیات دیگران بیاموزیم.
تاثیرات مخرب این قطعی:
- توقف یا کندی شدید پروژههای دانشجویی و تحقیقاتی.
- ناتوانی کسبوکارهای اینترنتی در ارائه خدمات به مشتریان خارجی یا استفاده از ابزارهای جهانی.
- از دست رفتن فرصتهای شغلی برای متخصصان و فریلنسرهایی که با کارفرمایان خارجی همکاری میکنند.
- ایجاد اختلال در دسترسی به خدمات ضروری و پلتفرمهای جهانی.
- افزایش هزینههای غیرمستقیم و کاهش بهرهوری در بسیاری از بخشها.
ما از مسئولین ذیربط، از جمله وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات و سایر نهادهای تصمیمگیر، مصرانه درخواست میکنیم:
- رفع فوری و کامل محدودیتهای اعمال شده بر اینترنت بینالملل.
- شفافسازی در مورد دلایل این محدودیتها و ارائه برنامه زمانبندی مشخص برای بازگشت کامل دسترسی.
- تضمین عدم تکرار چنین محدودیتهای گستردهای در آینده.
از عموم شهروندان، فعالان مدنی، کسبوکارها و رسانهها دعوت میکنیم با امضای این کارزار، صدای خود را در برابر این محدودیتهای ناروا بلند کنند و خواهان بازگشت حق مسلم خود در دسترسی آزاد به اینترنت بینالملل شوند.
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو