موضوع: مطالبه ملی برای ممنوعیت واردات اقلام غذایی (از جمله غلات و سایر مواد غذایی) و دارویی منجمله از کشورهای متخاصم (آمریکا) در ازای داراییهای آزادشده
در جهان امروز، ابزارهای جنگ و سلطه از میدانهای نظامی به حوزههای زیستی، سلامت و سفرههای مردم تغییر شکل یافتهاند. تجارب تاریخی و رفتارهای چند دههٔ گذشته دولت ایالات متحده آمریکا بهوضوح نشان داده است که این کشور از «غذا» و «دارو» نه به عنوان ابزارهای بشردوستانه، بلکه به عنوان سلاحهای ژئوپلیتیک برای تحت فشار قرار دادن ملتهای مستقل استفاده میکند.
اکنون که مسئله آزادسازی داراییها و پولهای بلوکه شده ملت ایران مطرح است، زمزمههایی مبنی بر تهاتر یا خرید اقلام غذایی، کشاورزی و دارویی از این کشور به گوش میرسد. ما، امضاکنندگان این کارزار، خرید هرگونه فرآوردههای زیستی، غذایی و دارویی را از کشوری که پیشینهٔ سیاه در تحریمهای همهجانبه پزشکی داشته است، تهدیدی مستقیم علیه امنیت ملی، سلامت عمومی و آیندهٔ نسلهای این مرز و بوم میدانیم.
دلایل و ضرورتهای این مطالبه
۱. استفاده از غذا و دارو به عنوان سلاح بیولوژیک و ژئوپلیتیک
دولت آمریکا بارها نشان داده است که در مسیر منافع خود، حتی از منع ورود داروهای حیاتی برای بیماران خاص نیز ابایی ندارد. اعتماد مجدد به چرخهٔ تولید دارویی و غذایی این کشور در قالب تهاتر، سپردن شاهرگ سلامت جامعه به دست ساختاری است که از بحرانآفرینی سلامتی به عنوان ابزار چانهزنی سیاسی استفاده میکند.
۲. خطرات بیولوژیک و سوابق نگرانکننده (آلودگیها و مسمومیتها)
ورود بیضابطه محصولات کشاورزی دستکاریشده ژنتیکی (تراریخته)، فرآوردههای غذایی با استانداردهای مبهم، و داروهایی که ممکن است فرآیند نظارتی دقیقی را در مبدا طی نکرده باشند، ریسک بالایی از بیوتروریسم خاموش را به همراه دارد. سوابق تاریخی در جهان نشان داده که استفاده از محصولات آلوده یا آزمایشگاهی چگونه میتواند به مسمومیتهای پنهان و بیماریهای نوظهور دامن بزند.
۳. آثار مخرب درازمدت بر سلامت و ژنتیک نسلهای آینده
آسیبهای ناشی از محصولات بیولوژیک ناامن، محدود به یک دورهٔ زمانی خاص نیست. اختلالات ژنتیکی، افزایش نرخ سرطان، بیماریهای صعبالعلاج و تغییر در ساختار بیولوژیک جامعه، از جمله پیامدهای درازمدتی است که میتواند اصالت ژنتیکی و توان باروری نسلهای آینده ما را با چالش جدی مواجه کند.
۴. ضرورت صیانت از استقلال اقتصادی و تولید داخلی
واردات انبوه این اقلام به جای دریافت نقدی داراییها یا تهاتر با کالاهای سرمایهای و زیرساختی، ضربهٔ مهلکی به صنایع دارویی، دانشبنیان و بخش کشاورزی داخلی وارد میسازد و وابستگی ساختاری ایجاد میکند.
خواستهها و مطالبات اصلی کارزار
ما امضاکنندگان این متن، از مسئولان تصمیمگیر، دستگاههای دیپلماسی، وزارت بهداشت و نهادهای عالی نظارتی و امنیتی کشور به طور قاطع خواستاریم:
۱. ممنوعیت مطلق خرید و واردات هرگونه اقلام دارویی، مواد اولیه پزشکی، محصولات غذایی، بذرهای کشاورزی و خوراک دام تولیدشده توسط کشور آمریکا در فرآیند آزادسازی داراییهای بلوکهشده.
۲. جایگزینی اقلام زیرساختی و صنعتی: هدایت منابع مالی مذکور به سمت واردات ماشینآلات صنعتی، تکنولوژیهای مادر، قطعات زیرساختی یا انتقال مستقیم ارز جهت تقویت بنیهٔ تولید داخلی.
۳. تشدید نظارتهای آزمایشگاهی: تقویت مکانیزمهای پدافند غیرعامل و کنترل کیفیت سازمان غذا و دارو برای رصد دقیق هرگونه محصول ورودی احتمالی از مجاری دیگر جهت پیشگیری از خطرات بیولوژیک.
بگذارید پولهای بلوکه شده که حق مسلم این ملت است، صرف ساختن زیرساختها و تقویت توان داخلی شود، نه خرید کالاهایی که سلامت امروز و بقای فردا را به خطر میاندازند.
با امضای این کارزار، گامی بلند در جهت حفظ استقلال زیستی و صیانت از سلامت فرزندانمان برمیداریم.
موفق شد
بحث و گفتگو