بسم الله الرحمن الرحیم
«وَلَا تَهِنُوا فِی ابْتِغَاءِ الْقَوْمِ إِنْ تَکُونُوا تَأْلَمُونَ فَإِنَّهُمْ یَأْلَمُونَ کَمَا تَأْلَمُونَ وَتَرْجُونَ مِنَ اللَّهِ مَا لَا یَرْجُونَ»
(سوره نساء، آیه ۱۰۴)
نامه سرگشاده و کارزار ملی «سهم نفت ایران، وقف موشک وطنم است»
ملت شریف، غیور و مقاوم ایران؛
ای قومی که خونتان در رگهای این خاک جاری است و ایمانتان کوه را جابهجا میکند؛
بخش اول: پاسخ به آنان که از هزینههای دفاعی نالاناند
آقای رئیسجمهور! فرمودید که «اینقدر مبلغ برای سوخت موشکها هزینه کردیم.»
خب، بگذارید صراحتاً بپرسیم:
آیا از مال شخصی خودتان هزینه کردید؟ نه! این مال ملت است. این نفت ملت است. این خاک ملت است. این حق ملت است.
پس ما، آحاد ملت ایران، آگاهانه و با بصیرت کامل اعلام میداریم:
«سهم نفت ما — که حق قانونی و شرعی هر یک از ایرانیان است — را با رضایت قلبی و از روی غیرت و ایمان، وقف و اختصاص میدهیم به صنعت موشکی و توان بازدارندگی و نیروی دریایی جمهوری اسلامی ایران.»
اگر اینجا — در راه امنیت و عزت وطن — خرج نشود، پس کجا خرج شود؟
برای یک مشت دزد که دهنهایشان از حرص باز است و دستهایشان در بیتالمال غرق؟ برای کسانی که ثروت ملت را به تاراج بردهاند و هنوز جرأت حرف زدن دارند؟ برای شبکههای فسادی که هر روز نام تازهای برمیآیند و هیچکس پاسخگو نیست؟
آیا امنیت وطن ارزانتر از جیب فسادگران است؟
آیا موشکی که سایهاش بر سر دشمن است، کمارزشتر از امضاهای طلایی خائنان به بیتالمال است؟
بخش دوم: ما در نبرد با دشمن سهیمیم
خداوند متعال فرمود:
«وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّهٍ وَمِنْ رِبَاطِ الْخَیْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّکُمْ»
(سوره انفال، آیه ۶۰)
ما با اختصاص سهم نفت خود به موشکهای ایران، تنها داریم فرمان قرآنی را عمل میکنیم.
هر موشکی که از خاک این مرز و بوم به آسمان برمیخیزد، در آن سهمی از غیرت کاسب ایرانی، قطرهای از عرق کارگر ایرانی و ذرهای از ایمان طلبه ایرانی وجود دارد. ما با این کار:
در نبرد با دشمن سهیم میشویم — چون جهاد فقط با شمشیر نیست؛ جهاد با مال و جان نیز است: «انْفِرُوا خِفَافًا وَثِقَالًا وَجَاهِدُوا بِأَمْوَالِکُمْ وَأَنْفُسِکُمْ» (سوره توبه، آیه ۴۱)
زبان خائنین به وطن را میبندیم — آنان که میگویند «ایران نباید موشک بسازد»، حالا باید بدانند که این موشکها با خون و مال مردم ساخته شده، نه با دستور بیگانگان.
بخش سوم: خونخواهی و عذرخواهی
ما خونخواه رهبرمان و شهدایمان هستیم.
شهیدی که در راه این وطن جان باخت، خونش حلال نیست بر کسی که امنیت حاصل از آن خون را به بازی بگیرد. ما نمیگذاریم خون شهیدان پاشیده شود بر سنگفرش مذاکرات ذلتآور.
اما خطاب به وزیر محترمی که فرمودید: «موکبها باید جمع شود و تجمعات خیابانی تمام شود تا مخل مذاکرات نباشد» — شما چه کسی هستید؟ چه حقی دارید بدون فرمان رهبر انقلاب به مردم و امت دستور بدهید یا نظری دهید؟ موکبها موکب سیدالشهدا هستند. تجمعات، تجمعات مذهب و ملت است.
آیا عاشورا مخل مذاکره است، یا مذاکره مخل عاشورا؟ آیا گریه بر سیدالشهدا(ع) باید برای رضایت دشمن خاموش شود؟ شما باید از ملت ایران عذرخواهی کنید. از مادرانی که پرچمهای سیاه برافراشتهاند. از پدرانی که لباس مولا بر تن فرزندانشان کردهاند.
و اما عرض دیگرم به آقای همتی!
شما که مطالبی در مورد «خرید اقلام و گندم از دشمن» بیان کردید — این چه سخن ناپختهای است؟ ما سرزمینی هستیم که خاکش زیر پا برکت میدهد. ما کشوری هستیم که با تحریمها بزرگ شدیم.
آیا نان این ملت باید از دست دشمن بیاید؟ آیا امنیت غذایی ملت باید گروگان رضایت بیگانگان باشد؟ شما نیز باید از مردم ایران عذرخواهی کنید. از کشاورزی که با ناخن خود خاک را شخم زده. از ملت صبوری که سالها تحریم را تحمل کرده تا حالا نشنود که «از دشمن گندم بخریم».
بخش چهارم: فراخوان عملی
ای ملت بزرگ ایران!
هر یک از شما که مایل است سهم نفت خود را به موشک ایران اختصاص دهد، از طریق نامه جمعی یا این کارزار ملی درخواست خود را به رئیسجمهور اعلام کنید.
جناب آقای رئیسجمهور،
این نامه را از سر دلسوزی و البته گلایهای عمیق مینویسم. مردم ما شاهدند که قدرتهای بزرگ جهان، چه آمریکا و چه کشورهای منطقه، برای پیشبرد اهداف و استراتژیهای خود در آن سوی مرزها، هزینههایی پرداخت میکنند که ارقامش هوش از سر میبرد؛ اما دریغ از یک «منت» که بر سر ملتشان بگذارند. برای آنها، حفظ امنیت و نفوذ، یک وظیفه است که با غرور اجرا میشود. حتی کشورهای کوچکتر هم هدایای کلان و تجهیزات استراتژیک به متحدان خود تقدیم میکنند، بدون آنکه اینطور با بوق و کرنا، آن را به رخ سفرههای خالی مردمشان بکشند.
اما در کشور ما، ماجرا وارونه است! وقتی رزمندگان و نیروهای مسلح ما برای دفاع از ناموس، خاک و کیان همین مردم مظلوم میجنگند، چرا باید دولت با لحنی که بوی «منت» میدهد، پشت تریبون برود و مدام فریاد بزند که «اینقدر نفت دادیم، اینقدر خرج کردیم»؟
جناب رئیسجمهور، نفت و ثروت این مملکت، ارثیه شخصی نیست؛ سرمایه ملی است. این نفت برای دفاع از همین مردم است؛ نه برای اینکه ابزاری شود تا مسئولین، هزینههای انجام وظیفهشان را به رخ ملت بکشند. چرا دفاع از وطن باید به گونهای روایت شود که انگار هزینهکردن از سرمایه ملی برای امنیت خودمان، لطفی است که دولت به مردم کرده است؟
مردم از این ادبیات خستهاند. اگر قرار است از امنیت و اقتدار بگویید، حماسه بسازید، نه اینکه با چرتکه انداختن هزینههای نظامی، حلاوت امنیت را در کام مردم تلخ کنید. این ثروت، حق مردم است و هزینهکردنش برای امنیت، کمترین کاری است که بر عهده شماست.
وقتی یک ملت با صدای واحد بگوید «سهم من برای موشک وطنم است»، دیگر هیچ خائنی جرأت نمیکند بگوید «موشک هزینه دارد».
بگذارید پاسخ ما به همه باشد:
«اگر هزینه موشک است، سهم نفت ما فدایش. اگر امنیت وطن است، مال و جان ما فدایش. اگر زبان خائن باز است، با کار ما بسته خواهد شد.»
امضاکنندگان این نامه:
این فراخوان مورد تأیید و امضای جمعی از آحاد ملت ایران قرار گرفته است: جمعی از طلاب علوم دینی و روحانیون مبارز، استادان دانشگاهها و اعضای هیئت علمی، مدرسین، معلمین و دبیران، صرافان و فعالان بازار، کارکنان ادارات، شرکتها و بنگاهها، کارخانهداران و صنعتگران، خیرین و نیکوکاران، پزشکان، کادر درمان و فعالان سلامت، سایر مشاغل و آحاد ملت غیور ایران.
ما خونخواه رهبر و شهدایمان هستیم.
ما خواهان عذرخواهی وزیری هستیم که موکبها را مخل مذاکرات دانست.
ما خواهان عذرخواهی آقای همتی هستیم برای مطالب ناپخته درباره خرید گندم از دشمن.
ما سهم نفت خود را وقف موشکهای ایران میکنیم.
ما زبان خائنین به وطن را با کارزار ملی میبندیم.
«وَلَیَنْصُرَنَّ اللَّهُ مَنْ یَنْصُرُهُ ۗ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِیٌّ عَزیزٌ»
(سوره حج، آیه ۴۰)
نصر من الله و فتح قریب
فرزندان غیور ایران: جمعی از اساتید، فرهنگیان، هنرمندان، بازنشستگان لشکری و کشوری، کامیونداران و جمعی دیگر از مردم با غیرت ایران، اعم از دانشگاهیان، فرهنگیان، کشاورزان، بازاریان، جهادگران، اصناف، کسبه، طلاب و سایر اقشار غیرتمند کشور، این دغدغه را اعلام میکنیم و از تمامی هموطنانمان در سراسر ایران درخواست داریم که به این مطالبه بپیوندند و با انتشار گسترده این متن، صدای حقطلبی ما را به گوش مسئولین برسانند.
با سپاس و احترام
جمعی کثیر از مردم دغدغهمند ولایتمدار ایران
ویژه
بحث و گفتگو