ما، جمعی از دانشجویان دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره) قزوین
با امضای این کارزار، خواستار مجازیشدن کلاسهای آموزشی این دانشگاه هستیم. بخش قابلتوجهی از دانشجویان از شهرهای اطراف، مانند کرج، تهران و قزوین، رفتوآمد میکنند و هزینه ایابوذهاب بینشهری برای بسیاری از ما، معادل یا حتی بیشتر از شهریه یک ترم خوابگاه شده است. از طرفی، ظرفیت خوابگاههای دانشگاه پاسخگوی نیاز واقعی دانشجویان نیست و هر ترم شمار قابلتوجهی از متقاضیان بدون پاسخ میمانند و ناچار به اجاره مسکن با هزینههای گزاف یا رفتوآمد روزانه میشوند.
نکته مهم این است که پیشتر شورای صنفی دانشگاه برای حضوریشدن کلاسها جمعآوری امضا کرده بود، اما بخش عمده امضاکنندگان آن طرح، دانشجویان شبانه بودند که انگیزه اصلیشان اعتراض به شهریههای بالا بود، نه لزوماً تمایل به حضور فیزیکی. به بیان دیگر، آن کارزار بیشتر بستری برای طرح مطالبات مالی شد تا نشانهای از رضایت واقعی از آموزش حضوری. در مقابل، تجربه ترمهای گذشته، بهویژه دوره کرونا و حتی ترمهای اخیر، نشان داده است که زیرساخت آموزش مجازی در این دانشگاه وجود دارد و کیفیت آموزش نیز در این بستر قابل حفظ است.
بنابراین، از مسئولان محترم دانشگاه و وزارت علوم درخواست میکنیم کلاسهای مقطع کارشناسی را بهصورت مجازی برگزار کنند تا دانشجویان غیربومی از تحمیل هزینههای رفتوآمد و اجاره مسکن رها شوند. ما خواهان حذف آموزش نیستیم؛ خواهان توسعه عدالت آموزشی هستیم. مجازیسازی، ضمن کاهش بار مالی بر دوش خانوادهها، فرصتی برابر برای دانشجویان شهرهای دور و نزدیک فراهم میکند تا بدون دغدغه اسکان و ایابوذهاب بر تحصیل خود تمرکز کنند.
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو