جناب آقای دکتر محمدرضا عارف،
معاون اول رئیس‌جمهور،
جناب آقای دکتر سیدجواد حسینی،
رئیس سازمان بهزیستی کشور،
جناب آقای دکتر بابایی کارنامی،
رئیس کمیسیون اجتماعی مجلس
ما والدینِ فرزندان دارای اتیسم شدید و افراد دارای معلولیت شدید و خیلی شدیدِ نیازمند مراقبت مستمر، سال‌هاست شبانه‌روز در خانه از فرزندانمان مراقبت می‌کنیم؛ مسئولیتی سنگین که نه تعطیلی دارد و نه پایان مشخص.
بسیاری از ما برای مراقبت از فرزندانمان، از شغل و درآمد خود گذشته‌ایم؛ اما سال‌ها پرستاری شبانه‌روزی، به‌خودی‌خود برایمان سابقه بیمه و حق بازنشستگی ایجاد نمی‌کند.
اگر روزی دیگر توان مراقبت نداشته باشیم، چه کسی آینده فرزندانمان را تضمین خواهد کرد؟
در مکاتبات رسمی مرتبط با این مطالبه، به نبود حکم صریح درباره بازنشستگی پیش از موعد والدین و ضرورت اصلاح قانون اشاره شده است. اکنون زمان تبدیل این پیگیری‌ها به اقدام قانونی است.
خواسته‌های ما از دولت و مجلس:
۱. بازنشستگی پیش از موعد والدینِ مراقب، با شرایط قانونی مشخص و متناسب با سال‌های مراقبت مستمر.
۲. جبران آثار دوران مراقبت بر سوابق بیمه‌ای والدینِ واجد شرایط.
۳. اولویت‌بخشی به دورکاری، خدمت نیمه‌وقت و ساعات کاری منعطف برای پدران و مادران شاغل تا بتوانند بدون ازدست‌دادن فرصت شغلی، از فرزندان نیازمند مراقبت مستمر خود نگهداری کنند.
۴. تقویت حمایت‌های مالی و حق پرستاری از والدینِ مراقب.
۵. توسعه مراکز استاندارد و خدمات حمایتی برای تضمین آینده فرزندان پس از والدین.
از مسئولین محترم می‌خواهیم اصلاح قانون حمایت از حقوق معلولان و ایجاد سازوکارهای قانونی حمایت بیمه‌ای، شغلی و بازنشستگی از والدینِ مراقب را در اولویت قرار دهند.
ما امتیاز بی‌ضابطه نمی‌خواهیم؛ خواهان به‌رسمیت‌شناختن سال‌ها مراقبت بی‌وقفه و برخورداری از حمایت قانونی متناسب با این مسئولیت هستیم.
با امضای این کارزار، صدای والدینی باشید که تمام عمر از فرزندانشان مراقبت کرده‌اند، اما خودشان نیز به حمایت نیاز دارند.
والدین تا ابد نمی‌مانند؛ آینده فرزندانمان را امروز تضمین کنیم!
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو