ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران
ریاست محترم مجلس شورای اسلامی
ریاست محترم کمیته امداد امام خمینی (ره)
ریاست محترم سازمان بهزیستی کشور
ریاست محترم سازمان اداری و استخدامی کشور
ریاست محترم سازمان برنامه و بودجه کشور
با سلام و احترام؛
امروز فاصله میان حقوق و دریافتی کارکنان و بازنشستگان دولت با هزینههای واقعی زندگی بهقدری افزایش یافته است که بسیاری از این افراد، با وجود سالها خدمت و برخورداری از حقوق و مستمری ماهانه، در تأمین ابتداییترین نیازهای زندگی خود با مشکلات جدی مواجهاند.
واقعیت تلخ این است که قدرت خرید حقوق فعلی بسیاری از کارکنان و بازنشستگان دولت، بهمراتب پایینتر از قدرت خریدی است که مددجویان در سالهای گذشته از محل مستمری و حمایتهای دریافتی خود برخوردار بودند.
کارمندی که سالها با امید به امنیت شغلی و درآمد ثابت به خدمت مشغول بوده و بازنشستهای که بهترین سالهای عمر خود را صرف خدمت کرده است، امروز با دریافتیهایی مواجهاند که فاصله آن با هزینه سبد معیشت خانوار روزبهروز بیشتر و عمیقتر میشود؛ بهگونهای که صرف شاغل یا بازنشسته بودن و داشتن حکم کارگزینی یا بازنشستگی، دیگر نمیتواند نشانه برخورداری از حداقل معیشت و بینیازی تلقی شود.
ما معتقدیم ملاک نیازمندی باید وضعیت واقعی اقتصادی خانوار، قدرت خرید و توان تأمین هزینههای ضروری زندگی باشد، نه صرفاً شاغل، بازنشسته یا غیرشاغل بودن افراد.
از این رو، ما امضاکنندگان این کارزار درخواست داریم:
۱. معیارهای شناسایی خانوارهای نیازمند در کمیته امداد و سازمان بهزیستی با توجه به شرایط اقتصادی، تورم و قدرت خرید واقعی بازنگری شود.
۲. کارکنان و بازنشستگان کمدرآمد دولت که دریافتی آنان کفاف هزینههای ضروری زندگی را نمیدهد، بر اساس آزمون وسع و بدون تبعیض، صرفاً به دلیل شاغل یا بازنشسته بودن، امکان برخورداری از حمایتهای معیشتی و اجتماعی را داشته باشند.
۳. سازوکاری مشخص برای شناسایی و حمایت از کارکنان شاغل و بازنشستهای که درآمد آنان پاسخگوی حداقل هزینههای زندگی نیست، طراحی و اجرا شود.
۴. امکان بهرهمندی این گروه از حمایتهای درمانی، معیشتی و رفاهی متناسب با شرایط اقتصادی خانوار فراهم شود.
شاید وقت آن رسیده باشد که در تعریف نیازمند تجدیدنظر کنیم؛ چراکه امروز برخی از کارکنان و بازنشستگان دولت از نظر عنوان شغلی و سابقه خدمت، کارمند و بازنشستهاند، اما از نظر توان تأمین معاش، چیزی از مددجویان کم ندارند.
کارمند یا بازنشسته بودن نباید به معنای محروم ماندن از حمایتهای اجتماعی باشد. وقتی حقوق و مستمری کفاف زندگی را نمیدهد، حکم کارگزینی و حکم بازنشستگی نمیتوانند جای خالی سفره خانوار را پر کنند!
از مسئولان محترم انتظار داریم بهجای ملاک قرار دادن عنوان شغلی و وضعیت استخدامی، قدرت خرید و واقعیت زندگی مردم را مبنای تصمیمگیری قرار دهند.
با امضای این کارزار، خواستار بهرسمیتشناختن فقر شاغلان و بازنشستگان و حمایت از خانوادههای کمدرآمد هستیم.

بحث و گفتگو