رئیس محترم قوه قضائیه
رئیس و نمایندگان محترم مجلس
قتل پیاپی زنان در هفتههای اخیر، زنگ خطری جدی برای جامعهای است که سالها در برابر خشونت سکوت کرده است. زنان و دخترانی در خانههای خود توسط نزدیکترین افراد قربانی جنایت میشوند.
تا زمانی که قانون سکوت اختیار کند، خشونت ادامه خواهد داشت.
قانون باید فریاد زنان ایران را بشنود...
از شما میپرسم:
آیا خون دختران این سرزمین همچنان باید پایمال قوانین ناکارآمد و تفسیرهای مردسالارانه شود؟
چرا قاتلان ناموسی با افتخار در دادگاهها از «غیرت» سخن میگویند، اما قانون در برابرشان سکوت میکند؟
ما خواستاریم:
۱. قانونی که قتل ناموسی را بیشرمانهترین جنایت بداند، نه «حق» پدر یا همسر!
۲. تأسیس نهادهای حمایتی شامل پناهگاههای امن و خطوط کمک اضطراری برای قربانیان خشونت.
۳. آموزش حقوقی و تربیتی فراگیر در مدارس، دانشگاهها، رسانهها و نهادهای قضایی برای مقابله با خشونت.
هر روز تأخیر در تصویب قانون یعنی ریختن خون دختری دیگر.
هر سکوت یعنی تأیید خشونت.
به امید فردایی که قانون، آبروی واقعی انسانیت را زنده کند.
با تشکر

بحث و گفتگو