نمایندهٔ محترم مردم سیرجان در مجلس شورای اسلامی
فرماندار ویژهٔ محترم سیرجان
مدیرکل محترم آموزش‌وپرورش استان کرمان
رئیس محترم آموزش‌وپرورش شهرستان سیرجان
باسلام؛
ما جمعی از والدین و آموزگاران مدارس ابتدایی غیردولتی شهرستان سیرجان، نسبت به اجباری‌شدن کلاسهای فوق‌برنامه توسط مدارس غیرانتفاعی و افزایش ساعات حضور کودکان در مدرسه، اعتراض جدی داریم.
کودک ابتدایی برای رشد سالم به آرامش، بازی، استراحت و زمان کافی برای بودن در جمع خانواده نیاز دارد، نه ساعت‌های طولانی حضور اجباری در مدرسه. (الگوی آموزشی متناسب با دورهٔ ابتدایی، پنج زنگ ۴۵ دقیقه‌ای است، نه حضور فرسایشی از ساعت ۷ صبح تا ۱۳:۳۰.)
این فشار موجب خستگی، کاهش تمرکز، بی‌حوصلگی، اضطراب، دل‌زدگی از مدرسه و اختلال در فرایند یادگیری کودک می‌شود.
«کودک خسته، یادگیری مؤثر ندارد و آموزگار خسته نیز نمی‌تواند آموزش درستی را ارائه دهد و در شرایط دشوار اقتصادی کنونی، تحمیل هزینه‌های اضافی نیز فشار مضاعفی بر خانواده‌ها وارد می‌کند.»
وقتی کودک، خانواده و حتی آموزگار از اجبار فوق‌برنامه متضرر هستند، این اجبار دقیقاً به نفع چه کسی است؟!
وقتی کودک خسته است، خانواده زیر فشار اقتصادی است و آموزگار توان تدریس مؤثر ندارد، تنها ذی‌نفع این اجبار، مدیران مدارس غیردولتی‌اند که افزایش درآمد برای آنان به دنبال دارد، نه کودک، نه خانواده و نه معلم.
برخی مدیران مدارس در پاسخ به اعتراض والدین، به تصویب اجرای فوق‌برنامه در انجمن اولیا و مربیان استناد می‌کنند.
اما پرسش جدی ما این است:
آیا این تصمیم واقعاً بازتاب نظر مستقل و واقعی همهٔ والدین است؟
نحوهٔ انتخاب اعضای انجمن، میزان مشارکت والدین، شفافیت رأی‌گیری و چگونگی اتخاذ تصمیماتی که مستقیماً برای خانواده‌ها هزینه و تعهد ایجاد می‌کند، باید برای والدین روشن باشد.
نمی‌توان تصمیمی را که بار مالی و فشار آن مستقیماً بر دوش کودکان و خانواده‌هاست، صرفاً با عنوان «مصوبهٔ انجمن اولیا و مربیان» توجیه کرد؛ بدون آن‌که فرایند تصمیم‌گیری و میزان مشارکت واقعی والدین شفاف باشد. (انجمن اولیایی که حتی خانواده‌ها اسم اعضای آن را نیز نمی‌دانند، چه رسد به همفکری با آنان.)
از مسئولان محترم تقاضا داریم:
- اجباری‌بودن کلاسهای فوق‌برنامه را متوقف کنید.
- از هرگونه تهدید، فشار یا برخورد نامناسب با دانش‌آموزان و خانواده‌هایی که با شرکت اجباری در این کلاس‌ها مخالف‌اند، جلوگیری کنید.
- مدیران مدارس نحوهٔ انتخاب اعضای انجمن اولیا و مربیان و فرایند رأی‌گیری و تصویب این برنامه‌ها را شفاف کنند.
- مدیران با نهایت ادب و احترام، نظرات واقعی والدین و آموزگاران را مستقیماً دریافت، بررسی و ترتیب اثر دهند.
- مدیران امکان شرکت دانش‌آموزانی را که واقعاً به کلاسهای فوق‌برنامه نیاز دارند، در ساعات مناسب و بدون اجبار سایر دانش‌آموزان فراهم کنند.
- سلامت جسمی و روانی کودکان و همچنین کیفیت واقعی آموزش، بر کمیت (افزایش ساعات حضور) و دریافت هزینه‌های بیشتر اولویت داشته باشد.
ما مخالف آموزش باکیفیت و برنامه‌های مفید برای کودکان نیستیم. اعتراض ما به اجبار، فشار، هزینه‌های تحمیلی، ساعات طولانی، نشانه‌گرفتن سلامت جسم و روان کودکان و برنامه‌هایی است که بدون رضایت واقعی خانواده‌ها و بدون ارزیابی کافی اجرا می‌شوند.
صدای والدین و آموزگاران را بشنوید.
کودکان ما به کودکی‌کردن، بازی، آرامش، حضور در جمع خانواده، سلامت روان و آموزش باکیفیت نیاز دارند.
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو