زاگرس بار دیگر شاهد فاجعهای انسانی و زیستمحیطی است؛ آتشسوزیهایی که نهتنها منابع طبیعی، بلکه جان انسانها را نیز قربانی میکند. متأسفانه در جریان مهار این آتشسوزیها، شادروان تقی چنگلوایی، از اهالی روستای قالند شهرستان بهبهان و از فعالان و حامیان محیط زیست، در حین مشارکت داوطلبانه جان خود را از دست داد. این حادثه بار دیگر نشاندهنده نبود تجهیزات کافی و ضعف مدیریت بحران در مناطق بحرانی زاگرس است.
بر اساس گزارشهای میدانی، آتشسوزی در عرصههای طبیعی منطقه تنگه بالنگستان به دلیل شرایط اقلیمی، پوشش گیاهی و وزش باد بهسرعت گسترش یافته و طول خط آتش به حدود ۹ کیلومتر رسیده است. با وجود تلاش نیروهای محلی و داوطلبان، مهار آتش همچنان با ابزارهای ابتدایی و امکانات محدود انجام میشود.
در حالی که طبق گزارشهای رسمی، مبالغ قابل توجهی (از جمله حدود ۱۳۰۰ میلیارد تومان) برای حفاظت از جنگلهای زاگرس و مناطق جنگلی ایران و تورانی اختصاص یافته است، همچنان شاهد تکرار آتشسوزیهای گسترده و نبود تجهیزات کافی هستیم. این وضعیت نیازمند شفافسازی فوری درباره نحوه تخصیص و هزینهکرد این اعتبارات است.
ما امضاکنندگان این کارزار خواستار پاسخگویی شفاف نهادهای مسئول، ارائه گزارش دقیق از هزینهکرد بودجههای تخصیصی و همچنین اجرای فوری برنامههای عملی برای پیشگیری و مهار آتشسوزیهای زاگرس هستیم. از جمله این اقدامات میتوان به ایجاد یگانهای تخصصی اطفای حریق، تجهیز مناطق بحرانی و استقرار نیروهای دائمی در مناطق پرخطر اشاره کرد.
حفاظت از زاگرس یک مطالبه عمومی و حق مردم است و پاسخگویی در برابر این بحران یک وظیفه انکارناپذیر برای نهادهای مسئول محسوب میشود.
ویژه
بحث و گفتگو